Ik word er gelukkig van als ik iets voor een ander kan betekenen
‘Stoffig, traag en weinig uitdaging. Dat zijn woorden die helaas nog weleens worden geassocieerd met het specialisme ouderengeneeskunde. Een imagoprobleem. Minder hip en spannend dan werken in het ziekenhuis, want ‘daar gebeuren de interessante dingen’. Ik moet bekennen dat ik daar in eerste instantie ook zo over dacht. Als geneeskundestudent richtte ik me volledig op het ziekenhuis. Daar zou ik na mijn afstuderen gaan werken.
Aan het einde van mijn coschappen keek ik terug op een leuke en leerzame periode, maar tegelijkertijd begon ik te twijfelen. Het ziekenhuis, dat ik jarenlang op een voetstuk had geplaatst, trok me minder dan voorheen. Het voelde niet echt als mijn plek.
Na mijn afstuderen ging ik via via aan het werk als anios in het verpleeghuis. Vooral om me te oriënteren en ervaring op te doen. Al snel bleek dat ik het werken daar zó leuk vond, dat ik geen andere specialismen meer overwoog. Het enthousiasme van de arts die mij destijds overtuigde om het verpleeghuis een kans te geven, wil ik nu graag doorgeven aan anderen die twijfelen over de ouderengeneeskunde.
Het specialisme ouderengeneeskunde is allesbehalve stoffig, traag en weinig uitdaging. Het vak vraagt om brede medische kennis en biedt volop afwisseling. Voor liefhebbers van acute geneeskunde: het komt geregeld voor dat je wordt gebeld voor medische spoedsituaties. Wie graag praktisch bezig is, kan regelmatig verschillende medisch-technische verrichtingen uitvoeren.
Ook is de werkomgeving van het verpleeghuis ontzettend veelzijdig. Naast somatiek en dementiezorg zijn er onder andere afdelingen voor ELV en revalidatie, ziekte van Parkinson en Huntington, gerontopsychiatrie en observatie. Daarnaast verricht je consulten voor huisartsen en ga zo maar door.
Je staat er bovendien nooit alleen voor. Er zijn altijd collega’s en zorgprofessionals om mee te sparren of even bij te buurten. Wat ik zelf erg fijn vind, is de vrijheid om mijn dag in te delen. Natuurlijk heb je je vaste afspraken, zoals de artsvisite, maar los daarvan bepaal ik zelf waar mijn aandacht die dag het hardst nodig is en bij welke bewoners ik wat langer wil stilstaan.
Ik word er gelukkig van als ik iets voor een ander kan betekenen. In mijn werk als arts in het verpleeghuis ervaar ik iedere dag dat we echt verschil kunnen maken, hoe klein dat soms ook lijkt. Soms zit dat in een belangrijke medische beslissing, soms in een eenvoudig gesprek.’
Dagje meelopen met Diana Goossens?
Wil je kennismaken met het specialisme ouderengeneeskunde? Loop dan een dagje mee met Diana of een andere aios of specialist ouderengeneeskunde.
Meld je hier aan.