Aios ouderengeneeskunde Anne Hiddink interviewde voor Ouderengeneeskunde.nu dr. Alexander Beulens over zijn carrièreswitch van aios urologie naar het specialisme ouderengeneeskunde.
Je was in opleiding tot uroloog voordat je met de opleiding tot specialist ouderengeneeskunde begon. Hoe ben je bij het specialisme urologie terecht gekomen?
“Ik heb de opleiding geneeskunde in Maastricht gevolgd. Hier was er de optie om al je coschappen in het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven te volgen; daar ben ik ook voor ingeloot. Tijdens je coschappen in Maastricht is urologie geen vast coschap. Je kon hiervoor wel ingedeeld worden tijdens je coschap chirurgie. Ik kwam bij de anesthesiologie terecht en kreeg dus geen urologie te zien. Mijn beste vriend zat ook in het Catharina ziekenhuis en werd wel ingedeeld bij de urologie. Omdat hij dacht dat het wel bij mijn interesses aan zou sluiten, heb ik in de kerstvakantie geregeld dat ik een week mee kon lopen bij de urologie. Ik was verkocht: ik vond het mooi werk, een interessante combinatie van activiteiten en leuke collega’s.
Zo ben ik begonnen met twee onderzoeken bij de urologie in het Catharina Ziekenhuis en heb ik al mijn keuzecoschappen en semi-stages bij de urologie gepland. Na mijn coschappen heb ik bij het Catharina Ziekenhuis gesolliciteerd voor een promotieonderzoek in combinatie met een baan als anios op de urologie. Dat was door de schaarste aan anios-plekken wel spannend, maar gelukkig werd ik aangenomen en heb ik hier met veel plezier gewerkt.”
De urologie had je interesse gewekt. Wanneer heb je dan echt besloten dat je de opleiding tot uroloog ook wilde doen?
“In het laatste jaar van mijn promotieonderzoek besloot ik om mee te solliciteren voor de opleiding tot uroloog. Ik had het in de afgelopen drie jaar goed naar mijn zin. Ik heb veel geleerd en veel ervaring opgedaan met zowel zaalwerk en röntgenprocedures als operaties. En ik heb in die tijd vele publicaties geschreven. Niet alleen voor mijn promotie, maar ook over verschillende andere onderwerpen.”
Hoe zag dat traject er vervolgens uit?
“In de regio Maastricht waren destijds veel geïnteresseerden voor maar drie plekken. Na de eerste selectie op basis van brieven kreeg je twee sollicitatiegesprekken: één met de opleiders van de regio en één met een selectie van aios uit de opleidingsziekenhuizen. Vervolgens krijg je snel te horen of je aangenomen bent. Ik ben bij mijn eerste sollicitatie ronde meteen aangenomen. Het eerste opleidingsdeel (de vooropleiding) is bij de chirurgie, in mijn geval was dat bij het Máxima Medisch Centrum in Veldhoven. Daarna ga je een deel van je opleiding in een perifeer opleidingsziekenhuis doen, in mijn geval in het Catharina Ziekenhuis, en een deel van de opleiding in een academisch ziekenhuis, in mijn geval het Maastricht UMC+.”
Je hebt veel tijd, energie en passie gestoken in dit carrièrepad. Hoe kwam je erachter dat dit toch niet het pad was dat je wilde bewandelen?
“Ik ben met de opleiding begonnen vlak voor de tweede coronagolf. Tijdens mijn vooropleiding bij de chirurgie moest ik een IC-stage volgen van drie maanden. Ten tijde van die stage heb ik zelf covid opgelopen wat uiteindelijk uitliep in long-covid. Na een lange tijd revalideren was ik weer voldoende hersteld om volledig aan het werk te gaan. Kort nadat ik weer fulltime werkte kwam ik erachter dat ik veranderd was: ik kon de lange dagen niet meer aan (10 uur per dag was normaal) en kon niet zo goed meer tegen de hiërarchie in het ziekenhuis. De chirurgie in het Máxima Medisch Centrum was een fijne werkplek, daar lag het niet aan, maar ik merkte dat mijn prioriteiten anders lagen. Dat mijn privéleven ook belangrijker was en dat het werk in het ziekenhuis alleen maar drukker was geworden, waardoor ik ben gaan twijfelen over mijn keuze. Ik heb diverse gesprekken gehad met chirurgen en urologen en besloot dat het tijd was om wat anders te gaan doen.”
‘Ik heb hier de voor mij perfecte combinatie. Het is druk maar heel afwisselend en het geeft veel voldoening’
En hoe ben je dan uiteindelijk bij de ouderengeneeskunde terecht gekomen?
“Heel toevallig via diezelfde beste vriend die mij de urologie aangeraden had. Hij had zelf een vergelijkbaar traject gelopen, ook in opleiding geweest tot medisch specialist en besloten om te stoppen met de opleiding. Hij was als anios gaan werken in het verpleeghuis op de GRZ-afdeling. Ik heb toen een dagje met hem meegelopen en was ervan overtuigd dat buiten het ziekenhuis ook leuk werk te vinden is. Toen heb ik mijn opleiding opgezegd, ben ik opzoek gegaan naar een baan binnen de ouderengeneeskunde en zo kwam ik bij Vitalis in Eindhoven terecht op de GRZ.
Ik wist nog niet of ik specialist ouderengeneeskunde wilde worden, huisarts was ook nog een optie. Maar het werk trok me aan en ik kreeg de tijd om te kijken wat er bij me past. Na zes maanden bij Vitalis wist ik het zeker: het wordt geen huisarts maar specialist ouderengeneeskunde. Het werk is leuk en dynamisch, geen dag is hetzelfde en je bent meer baas over je eigen agenda. Het was zeker niet rustiger dan in het ziekenhuis, maar je had meer controle over je werkzaamheden en daardoor meer vrijheid om je dag in te delen. Ik merkte dat ik mijn voldoening haalde uit de gesprekken die ik had met de patiënten.”
Inmiddels heb je de opleiding tot specialist ouderengeneeskunde afgerond en ben je als specialist ouderengeneeskunde werkzaam bij SVRZ in Zeeland. Wat vind je het leukste aan je werk?
“In juni 2025 ben ik inderdaad als specialist ouderengeneeskunde begonnen bij SVRZ in Zeeland. Hier heb ik een, voor mij perfecte, combinatie van een palliatieve afdeling, een aantal somatiek-afdelingen en de eerste lijn. Het is druk maar ook heel afwisselend en het geeft mij veel voldoening. Aan de ene kant heb ik de intense en soms heftige zorgtrajecten op de palliatieve afdeling; aan de andere kant de snelle en korte consulten in de eerste lijn. Daarnaast ben ik betrokken bij het opzetten van de regionale samenwerkingsverbanden in Zeeland, waardoor ik de regio beter begin te kennen en ik me kan inzetten voor een toekomstbestendige zorg voor kwetsbare ouderen in Zeeland.”
Deze blog is geschreven door Anne Hiddink. Anne is derdejaars aios ouderengeneeskunde en loopt stage bij zorgsorganisatie Azora in de Achterhoek.
Lees ook de andere blogs van Anne