‘Laatst is er een nieuwe mevrouw op mijn PG-afdeling komen wonen. Dit is voor haar een grote verandering. De dag na opname word ik gebeld dat ze zich duizelig voelt en ook wat misselijk. De familie denkt dat het van de spanning van de verhuizing komt. Maar omdat ik deze mevrouw nog niet goed ken en de situatie onvoldoende kan inschatten, ga ik bij haar langs.
Ik loop haar kamer binnen: ze zit in haar stoel en de kamer staat vol met begane familieleden. Ik stel mijzelf voor, stel wat vragen en voer een aantal metingen uit. Voor het lichamelijk onderzoek vraag ik of ze even op bed kan komen liggen. Zoals altijd zet ik het bed omhoog zodat ik ergonomisch kan werken. Langzaam beweegt het bed omhoog…
KLANG!
Plotseling hoor ik een knal en het bed staat te trillen. Waar komt dat vandaan? Ik kijk onder het bed en ik zie de draaiknop van de radiator op de grond liggen! Het bed stond er blijkbaar te dicht tegenaan en met het omhoog zetten, is de knop afgebroken. Het gebouw is al enige tijd overgegaan op klimaatbeheersing waarbij de radiatoren inmiddels buiten gebruik zijn (geluk bij een ongeluk). Maar de timing was natuurlijk niet zo handig, gezien de spanning bij deze mevrouw. Ik maak er maar een grapje van: “Sorry, kom ik uw kamer voor de eerste keer binnen en maak ik gelijk de verwarming kapot! Nou… van de dokter moet je het hebben.” Hiermee zie ik de mevrouw weer wat ontspannen en ik maak het lichamelijk onderzoek af. Het lijkt allemaal mee te vallen, waarschijnlijk is het inderdaad de spanning van de verhuizing. Ik stel de mevrouw en de familie gerust en verlaat de kamer.
Terwijl ik dit verhaal uittyp, vraag ik mij af wat voor een eerste indruk ik bij deze mevrouw en haar familie heb achtergelaten. Stiekem moet ik ook een beetje lachen: de afstand tussen mij en de mevrouw voelde ineens een stuk minder door mijn kleine blunder. Naast de radiatorknop, was in ieder geval ook het ijs gebroken!’
Deze blog is geschreven door Eline Laro. Eline is specialist ouderengeneeskunde en werkt bij van Van Neynsel in s-Hertogenbosch en Vught.
Lees ook de andere blogs van Eline